مقدمه: این پژوهش به بررسی اثربخشی آموزش مهارت های هیجانی- اجتماعی به معلمین زن و مرد در رشد مهارت های هیجانی- اجتماعی آنان پرداخت.روش: مطالعه از نوع طرح های آزمایشی است که در آن 68 معلم پایه های چهارم و پنجم ابتدایی با حداقل 10 سال سابقه تدریس و مدرک لیسـانس به صورت تصادفی در دو گروه کنترل (18 زن و 16 مرد) و آزمایش (20 زن و 14 مرد) قرار گرفتند. ابزار سنجش مهارت های هیجـانی- اجتمـاعی، پرسش نامه هوش هیجانی- اجتماعی بار- ان بود که دارای 90 گویه و 5 عامل درون فردی، بین فردی، سازگاری، مدیریت استرس و خلق عمومی است که توسط سموعی هنجاریابی شده است. مهارت های هیجانی- اجتماعی در 10 جلسه 2 ساعته در حوزه مهارت های درون فردی و بین فردی آموزش داده شد.یافته ها: عملکرد گروه آزمایش در مهارت های هیجانی- اجتماعی کلی و خرده مولفه های آن نسبت به عملکرد گروه کنترل بیشتر و تفاوت بین دو گروه معنی دار است. این نتایج پس از 4 ماه در مهارت های هیجانی- اجتماعی کلی و خرده مولفه های آن، کاهش معنی داری نشان نداد.نتیجه گیری: طراحی برنامه هایی برای آموزش معلمان می تواند کمک بالقوه سودمندی برای رسیدن به ابعاد گوناگون هوش هیجانی- اجتماعی نماید. نخستین گام در اجرای برنامه های یادگیری هیجانی- اجتماعی، درگیر نمودن معلمان با این مهارت ها و رشد توانمندی های هیجانی- اجتماعی آنان است.

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین مهارت های اجتماعی- هیجانی کودکان با سن و جنس آنها و نیز اشتغال مادران در یک گروه نمونه به حجم 712 کودک 6- 4 ساله (358 دختر، 367 پسر) مهدکودک ها و مراکز پیش دبستانی تهران انجام شد. مادران گروه نمونه نسخه فارسی پرسشنامه غربالگری اختلالات اجتماعی/ هیجانی پیش دبستانی (میلر، مایشی و میلر، 1997؛ دادستان و دیگران، 1389) را تکمیل کردند. نتایج تحلیل های آماری نشان داد که دختران در مهارت های اجتماعی، مهارت های ارتباطی، مهارت های زندگی روزمره و رفتارهای سازش نایافته- فزون کنش نسبت به پسران نمره بهتری کسب کردند. کودکان 6- 5 ساله نیز در مقایسه با کودکان 4 -5 ساله در رفتارهای سازش نایافته/ فزون کنشی و نیز مهارت های زندگی روزمره نمره بیشتری به دست آوردند. کودکانی که مادران شاغل داشتند، نسبت به کودکان دارای مادران خانه دار، نمره بالاتری در مهارت های ارتباطی کسب کردند. استلزام های مربوط به درک رفتارهای کودکان و نیز برنامه ریزی های آموزشی و تربیتی بر پایه یافته های این مطالعه مورد بحث قرار گرفت.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش برنامه مهارت های اجتماعی - هیجانی بر هوش هیجانی دانش آموزان بود. بدین منظور، 40 نفر داشن آموز از بین پسران سال اول دبیرستان های شهرستان مهاباد به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و کنترل جای گرفتند. قبل از شروع آموزش مهارت ها به گروه آزمایشی، آزمون هوش هیجانی (بهره هیجانی بار - آن: 90 سوالی) برای هر دو گروه به عنوان پیش آزمون اجرا شد. سپس برنامه آموزش مهارت های اجتماعی - هیجانی، که در این تحقیق با مراجعه به برنامه های موجود تهیه شده بود، طی 12 جلسه به گروه آزمایشی آموزش داده شد. پس از پایان آموزش ها، آزمون هوش هیجانی مجددا برای هر دو گروه به عنوان پس آزمون اجرا گردید. داده ها با استفاده از آ‍زمون آماری کوواریانس مورد تحلیل و بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان دادند که آموزش مهارت های اجتماعی - هیجانی در افزایش مولفه های اصلی هوش هیجانی دانش آموزان گروه آزمایش موثر بوده است.

هدف پژوهش حاضر مدل یابی علی فوبی اجتماعی دانش آموزان بر اساس هوش هیجانی، مهارت های اجتماعی، عزت نفس و کمرویی بود. روش پژوهش از نوع همبستگی و جامعه ی آماری شامل کلیه ی دانش آموزان دختر و پسر مقطع راهنمایی ساکن شهرستان زنجان در سال تحصیلی 1391- 1390 بود. نمونه آماری پژوهش حاضر 300 نفر از دانش آموزان دختر و پسر بود که با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه فوبی اجتماعی کانور، مقیاس هوش هیجانی برادبری و گدیوز، مقیاس مهارت های اجتماعی ماتسون، مقیاس عزت نفس روزنبرگ و مقیاس کمرویی چیک و باس جمع آوری و به کمک تحلیل مسیر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که هرچقدر هوش هیجانی، مهارت اجتماعی، عزت نفس بالاتر باشد، میزان ابتلاء به فوبی اجتماعی پایین تر است و هرچقدر کمرویی بالاتر باشد، درصد ابتلاء افراد به فوبی اجتماعی بالا می رود. با توجه به نتایج پژوهش حاضر، می توان گفت دانش آموزانی که عزت نفس بالایی داشته و توانایی تنظیم هیجانات و برقراری روابط اجتماعی مناسب را دارند، از شانس بالایی برای عدم ابتلاء به فوبی اجتماعی برخوردارند.

اهداف: پیامدهای جنگ می تواند مشکلات روانی و رفتاری متعددی برای فرد جانباز و اعضای خانواده وی به وجود آورد. یکی از این مشکلات، آسیب پذیری فرزندان جانبازان در مرحله نوجوانی است. این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی آموزش برنامه مهارت های هیجانی- اجتماعی بر کنترل خشم و توانایی حل مساله اجتماعی در فرزندان جانبازان انجام شد.مواد و روش ها: این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل روی 30 نفر از فرزندان پسر جانبازان محصل در مقطع دبیرستان مدرسه شاهد شهر اردبیل در سال 1394 انجام شد که به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه کنترل (15 نفر) و آزمایش (15 نفر) قرار گرفتند. ابزار پژوهش‏، پرسش نامه های مهارت کنترل خشم و توانایی حل مساله اجتماعی بودند. گروه آزمایش طی 12 جلسه یک ساعته تحت آموزش مهارت های اجتماعی- هیجانی ‏قرار گرفت و گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکرد. تحلیل داده ها، با استفاده از آزمون آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیره در نرم افزار SPSS 16 انجام شد.یافته ها: بعد از کنترل اثرات پیش آزمون، بین میانگین نمرات پس آزمون دو گروه در هر یک از متغیرهای کنترل خشم، جهت گیری مثبت به مساله، حل مساله منطقی، جهت گیری منفی به مساله، سبک تکانشی/ بی احتیاطی و سبک اجتنابی تفاوت معنی دار وجود داشت (p<0.001).نتیجه گیری: آموزش مهارت های هیجانی- اجتماعی در افزایش کنترل خشم و توانایی حل مساله سازنده و کاهش توانایی حل مساله ناکارآمد در فرزندان جانبازان، اثربخش است.